غمی به وسعت بقیع، آسمان و زمین را پوشانده است.
چه زود می روید،ای آفتابِ "سدره نشین"؟!
با کدامین غروب، نجواهایمان را بخوانیم؛ که سال ها دست های خالی مان را شما برکت می دادید وعاشقانه ترین تبسم خود را با ما تقسیم می کردید. چشم های فقیران هنوز از روزنه ی تاریخ، به دست های سخاوتمند شما خیره مانده است؛ تا شاید لقمه ای معرفت، جرعه ای کمال و ذره ای عنایت بستانند!
زمینی که بار امانت را نتوانست تحمل کند، چگونه می تواند بار اندوه شما را تحمل کند؟!
چگونه می توان زهرای (س) خسته از اندوه را ،با بیت الاحزان و علی (ع) دل شکسته از نفاق را با چاه، تنها گذاشت!
بعد از شما با کدامین داغ، آتش به جان شویم؟
با بقیع یا کربلا؟

ایام سوگواری پیامبر اکرم(ص) وسبط اکبر امام مجتبی (ع) وآقا امام رضا (ع) بر تمام مسلمین تسلیت باد.